Het geluk van Maartje

ooievaar-bew   

Het is een drukte van jewelste op het gezellige schoolplein. Jonge kinderen rennen elkaar lachend achterna.
Een voetbal vliegt door de lucht. Overal giebelende meiden en vrolijke jongens, heerlijk uitgelaten en nog
zorgeloos voor wat het leven hen zal brengen.

Dagdromen
Maartje speelt vandaag niet mee. Op haar vertrouwde plekje onder de oude eik dagdroomt ze over opa.
Het meisje mist haar opa ontzettend veel nu hij alweer op reis is. Zijn levendige avonturen neemt Maartje
tot in de kleinste details altijd moeiteloos in zich op. Om de tijd sneller te laten gaan, denkt ze graag
aan zijn verhalen.

Vliegen
Zo maakte opa eens een kamelenreis. De lieve beesten zagen er schattig uit met hun gekleurde linten die
zo nu en dan wapperden in de wind. Daarbij tinkelden de gouden belletjes om hun lijf een mooi melodietje.
Als Maartje haar ogen sluit, hoort ze het lieflijke klingelmuziekje. Was ik maar een vogel, denkt Maartje,
dan vloog ik naar al die mooie plekjes op de wereld waar opa ook is geweest. Dan ging ik ijsvissen in
het hoge noorden. Daarna roetsjen in een hondenslee met zoveel opspattende sneeuw dat ik betoverd raak
van alle dwarrelende glinsterende vlokjes. Vervolgens vlieg ik naar de kraakheldere gletsjerwatervallen
die omlaag storten in diepe dalen. Maartje rilt onbewust, zo beeldend stelt ze het zich allemaal voor.
In de verte hoort ze haar vriendinnetje roepen: “Maartje, de schoolbel is gegaan en de juf wacht op jou.”
Het meisje schrikt op uit haar gedachten, springt overeind en rent met een grote glimlach op haar snoet de klas in.

Klein geluk
Uit school wacht haar een grote verrassing. “Opa!”, juicht Maartje. “Wat ben ik blij om je weer te zien.
Vertel opa, waar ben je deze keer geweest?” Enthousiast steekt opa van wal over zijn verblijf bij een indianenstam.
Hoe prachtig die vriendelijke mensen veelvuldig samen zingen en dansen. Hoe hun handen en stemmen klinken als
strelende muziekinstrumenten. Vrolijk, ritmisch en uitbundig. Maartje beweegt mee op de vreugdevolle klanken
die ze hoort en voelt zich blij worden. “Opa wat geweldig toch allemaal. Ik zou zo graag eens met jou meegaan op reis.
Dan kan ik alles zelf zien waar jij zo fijn over vertelt.”

Opa kijkt haar liefdevol aan en zegt: “Maartje, jij vliegt vanuit je hart. Jij beleeft mijn avonturen op jouw manier.
Jouw inlevingsvermogen is zo groot, jij hoort, ziet en voelt alles alsof we samen op reis zijn. Dat kan niet iedereen hoor,
jij hebt helemaal geen vleugels nodig om ergens te komen.” Na een paar tellen beseft Maartje wat opa bedoelt.
“Wauw… je hebt gelijk opa, ik ga het morgen meteen aan mijn juf vertellen!”

Saskia Maters